Prof. dr hab. Andrzej Pisowicz (ur. 1940)
jest pracownikiem naukowym Instytutu Filologii Orientalnej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Studiował iranistykę na UJ (lata 1957-61) oraz armenistykę na Uniwersytecie Państwowym w Erywaniu (Armeńska SRR, 1961-63).
Studia armenistyczne uzupełniał we Francji: Ecole Nationale des Langues Orientales Vivantes w Paryżu, 1966-67 (język zachodnioormiański) oraz Institut Catholique, Paryż, 1966-67 (język staroormiański). Doktorat armenistyczny (1974), habilitacja iranistyczno-armenistyczna (1985), tytuł profesorski – 2002.
Autor m.in. Gramatyki ormiańskiej (Kraków 2001) obejmującej opis języka staroormiańskiego (tzw. grabaru) oraz dwu języków nowoormiańskich (wschodniego i zachodniego). Współautor i redaktor naukowy Małego słownika ormiańsko-polskiego / polsko-ormiańskiego (716 stron, Kraków 2006; nowe wydanie wyjdzie drukiem w 2010 r.).
Od 1980 działa w Kole Zainteresowań Kulturą Ormian przy krakowskim oddziale Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego, a od 1990 w Ormiańskim Towarzystwie Kulturalnym. Popularyzator wiedzy o Armenii i jej kulturze (m.in. wydał Słownik pisarzy radzieckiej Armenii, Warszawa 1992).
Przez wiele lat uczył języka ormiańskiego w Instytucie Filologii Orientalnej UJ. W 1993 prowadził wykłady z dialektologii ormiańskiej na Uniwersytecie w Lejdzie (Holandia).
TEZY REFERATU PROF. DR HAB. ANDRZEJA PISOWICZA
Porozumienie armeńsko-tureckie z 10 października 2009 roku
W 1993 r., w związku z wojną armeńsko-azerbejdżańską o Górski Karabach, władze Turcji zamknęły swą granicę z niepodległą Republiką Armenii.
Ale długotrwałe utrzymywanie się wrogości armeńsko-tureckiej jest niekorzystne dla obu stron. Zrodziło to więc obustronną tendencję do nawiązania stosunków dyplomatycznych i otwarcia granicy.
10 października 2009 r. ministrowie spraw zagranicznych Armenii i Turcji podpisali w Szwajcarii wzajemne porozumienie, które jest pierwszym krokiem do otwarcia granicy.
Jednak to porozumienie wywołało gwałtowne protesty diaspory ormiańskiej, wywodzącej się głównie z terenów historycznej Armenii należących do Turcji, na których w 1915 r. doszło do masowej eksterminacji ludności ormiańskiej. Ormianie, mieszkający obecnie w takich krajach jak m.in. Liban, Francja, USA kwestionują prawo rządu w Erywaniu do zawierania porozumienia z Ankarą w imieniu całego narodu ormiańskiego. I to zawierania takiego porozumienia, w którym sprawa ludobójstwa z 1915 r. nie została w ogóle poruszona.
Prelegent naświetli złożone okoliczności zawarcia porozumienia i spróbuje przewidzieć jego ewentualne następstwa.
Ciekawostka
TŁUMACZ PISOWICZ

Zamiast podpisu – zamieszczę urywek z pełnego wdzięku listu od prof. Pisowicza, który otrzymałam w odpowiedzi na zapytanie o to zdjęcie, dostarczone przez grzeczność przez najwierniejszego współpracownika redakcji:
„Odpowiadam na Pani listy zaczynając od ostatniego (bo to ostatni będą pierwszymi).
Zdjęcie pamiętam. Na jego odwrocie w moim albumie napisałem: od prawej: Jego Eminencja ks. kardynał Franciszek Macharski, po lewej: premier Armenii ANDRANIK MARKARIAN, w tyle stoi tłumacz: Andrzej Pisowicz
podczas uroczystości wręczenia kardynałowi wysokiego odznaczenia armeńskiego w Krakowie dnia 26 stycznia 2005 roku.”
Dodam, że premier Markarian zmarł nagle na serce w parę miesięcy potem (a może już w roku 2006, nie pamiętam).
Serdecznie pozdrawiam,
A. Pisowicz