Fundacja ormiańska KZKO
Aktualności
  • Dodano: 2019-04-19
    Surp Zatik

    Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց
    Օրհնյալ է Հարությունն Քրիստոսի

     

    Chrystus zmartwychwstał, Alleluja!
    Błogosławione zmartwychwstanie Chrystusa, Alleluja!

  • Dodano: 2019-04-11

    Włoska Izba Deputowanych przyjęła w środę uchwałę zobowiązującą rząd do uznania za ludobójstwo zbrodni popełnionych na setkach tysięcy Ormian przez Turków w czasie pierwszej wojny światowej. MSZ Turcji wezwał wcześniej ambasadora Włoch w związku z tą uchwałą. W uchwale, której projekt złożył jeden z deputowanych Ligi, zobowiązano ponadto rząd do "nadania rozgłosu międzynarodowego" uznaniu ludobójstwa Ormian. Za uchwałą głosowało 382 deputowanych, nikt nie był przeciw. Od głosu wstrzymało się 43 parlamentarzystów z opozycyjnej partii Forza Italia. Gdy wyświetlono wynik głosowania, wszyscy w Izbie wstali i zaczęli bić brawo. Deputowany prawicowej partii Bracia Włoch Andrea Delmastro uznał decyzję izby niższej za "zwycięstwo parlamentu, który nie uległ presji strony tureckiej". W ten sposób odniósł się do tego, że w poniedziałek, gdy rozpoczęto pracę nad uchwałą, ambasador Włoch w Turcji Massimo Gaiani został wezwany do MSZ w Ankarze, gdzie wyrażono niezadowolenie z tego powodu. "Dzisiaj nie tylko dokonaliśmy aktu prawdy historycznej, długo negowanej, ale pokazaliśmy też Turcji, że nie jesteśmy ulegli" - dodał deputowany Delmastro.Enrico Carelli z koalicyjnego Ruchu Pięciu Gwiazd mówił zaś w parlamencie, że uchwała "nie podważa przyjaźni i dobrych relacji z zaprzyjaźnionym krajem, bardzo różniącym się od Imperium Osmańskiego". Turcja podkreśla, że do masakr popełnionych na Ormianach doszło w czasie konfliktu i nie miały one podłoża etnicznego bądź religijnego. Strona turecka protestuje przeciwko określeniu "ludobójstwo" i kwestionuje szacowaną na ponad milion liczbę ofiar. W czasie debaty nad uchwałą w izbie niższej w Rzymie podsekretarz Rady Ministrów do spraw kontaktów z parlamentem Vincenzo Santangelo wyraził opinię, że głosowanie powinno stanowić "krok na rzecz procesu pokoju" i "pojednania" między narodem ormiańskim i tureckim. Celem uchwały, dodał, jest "uczczenie ofiar tego okrucieństwa". Przedstawiciel rządu Włoch oświadczył ponadto, że kwestia zbrodni na Ormianach powinna zostać "podjęta na drodze konstruktywnego dialogu między stronami, wolnego od uprzedzeń i z góry wyrobionych opinii". Wcześniej Włochy uznały już ludobójstwo Ormian na poziomie parlamentu. Rezolucję w tej sprawie Izba Deputowanych przyjęła w 2000 roku.

  • Dodano: 2019-04-09
    56887127 2112263025521867 2516217710031929344 n

    Ormiańsko-Polski Komitet Społeczny, Fundacja Polsko – Ormiańska, Fundacja Armenian Foundation, Diaspora Ormian w Płocku, Stowarzyszenie Ormian w Polsce z siedzibą w Elblągu, Kieleckie Stowarzyszenie Ormian w Polsce, Centrum Kultury Ormiańskiej „Musa Ler” oraz Stowarzyszenie Ormian na Śląsku zaprasza 24 kwietnia 2019 r. o godz. 9:30 na doroczną Manifestację pod Ambasadą Turcji w WARSZAWIE ( ul.Rakowiecka 19) z okazji obchodów 104. rocznicy Ludobójstwa Ormian. Prosimy, aby każdy w swoim zakresie przyniósł znicze (z czarnymi wstążkami), kwiaty, najlepiej goździki i flagi ormiańskie. Komitet Organizacyjny liczy na jak największy udział Ormian i sympatyków Ormian, aby uczcić pamięć tych, których zagłada stała się przyczynkiem do późniejszych okropieństw XX wieku.
    Co roku w połowie kwietnia społeczności Ormian na całym świecie upamiętniają ofiary Ludobójstwa Ormian, uznawanego powszechnie za pierwsze ludobójstwo XX wieku. Na skutek zaplanowanej akcji rządu tureckiego w latach 1915-1916 zamordowano ok. 1,5 mln Ormian, mieszkańców Imperium Osmańskiego, niszcząc 1700-letnią obecność chrześcijaństwa w Azji Mniejszej.
    Հարգելի հայե՛ր։
    Այս տարի Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին անցկացվող բողոքի ցույցը կկայանա Վարշավայում՝ 2019 թ. ապրիլի 24-ին, ժամը՝ 9:30-ին թուրքական դեսպանատան դիմաց։ Ցանկացողներն իրենց հետ կարող են վերցնել մոմեր, դրոշներ, ծաղիկներ։ Երթի կազմակերպիչներն են՝ Հայ-լեհական հասարակական կոմիտեն, Հայ-լեհական հիմնադրամը, Հայկական Հիմնադրամը, Պլոցկի հայ համայնքը, Էլբլոնգի հայ համայնքը, «Մուսա լեռ» հայակակն կազմակերպությունը և Լեհաստանում գրանցված այլ հայկական կազմակերպություններ ու անհատներ։

    Ambasada Republiki Armenii w Polsce 24 kwietnia o godzinie 11:00 złoży wieniec pod Chaczkarem na Skwerze Ormiańskim ( Sadyba - Warszawa) uczcząc pamięć niewinnych ofiar ludobójstwa Ormian.

  • Dodano: 2019-03-27

    Z radością przyjęliśmy informację  o pracy dyplomowej poświęconej Aramowi Chatarurjanowi (Արամ Խաչատրյան). Pracę napisała i obroniła na ocenę bardzo dobrą Pani Letycja Marasińska w Łódzkiej Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów. Tytuł parcy: "Tradycja i współczesność w Koncercie skrzypcowym Arama Chaczaturiana". Gratulujemy Pani Letycji i dziękujemy za przekazanie pracy do zbiorów Fundacji. 

  • Dodano: 2019-03-18
    pewnego razu na kaukazie

    Fundacja Armenian Foundation serdecznie zaprasza na spotkanie z p. Magdaleną Wiśniewską - autorką książki pt. "Pewnego razu na Kaukazie. Dziennik awanturniczy z podróży po Gruzji i Armenii" 26 marca br. o godz. 18:30 w Mazowieckim Instytucie Kultury w Warszawie, ul. Elektoralna 12.

     

    Słów kilka od autorki: Książka jest relacją z ośmiu dni podróży po Gruzji i Armenii. Jest zapisem tego, co działo się w tym czasie. Podstawowym elementem narracji jest nasz polsko-szwajcarsko-francuski odbiór rzeczywistości, w której się znaleźliśmy i to, co sami zaobserwowaliśmy.
    Znajdują się tu opisy zabytków, odwiedzonych miejsc, rozmowy z lokalnymi mieszkańcami i historia naszej wewnętrznej dynamiki jako jednego ciała podróżującego oraz wiele innych elementów. Nie ma natomiast szczegółowo nakreślonego tła historyczno-politycznego, o ile nie dotyczyło ono w żaden sposób podróży i tego, na co podczas niej się natknęliśmy. Choć sam początek książki to właśnie wspomnienie rozgrywających się podczas naszego wyjazdu zdarzeń politycznych i sportowych.
    Poza samą podróżą bardzo ważnym elementem książki są kierowcy. Wychodziliśmy na miasto z zamiarem zapoznania potencjalnym chętnych do wożenia nas następnego dnia do ustalonych miejsc. Czasem znajdowali się sami, zanim zdążyliśmy poprosić ich o pomoc lub nawet wtedy gdy akurat niektórych z nich nie planowaliśmy prosić, a w skrajnych przypadkach mnóstwo zapału i determinacji okazywali również ci, w przypadku których nalegaliśmy, żeby dali nam spokój.
    O tym wszystkim będzie można usłyszeć już 26 marca.


    NA SPOTKANIU BĘDZIE MOŻLIWOŚĆ ZAKUPIENIA KSIĄŻKI
    SERDECZNIE ZAPRASZAMY

    więcej informacji kliknij tutaj 

  • Dodano: 2019-03-12
    sarkis

    Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka w Krakowie, ul. Nadwiślańska 2–4,  zaprasza 14 marca o godz. 18:00 na wernisaż wystawy 'Zapraszanie", jednego z najważniejszych artystów konceptualnych sztuki XX i XXI w. – Sarkisa.
    Sarkis znany jest jako artysta pamięci, który nadaje dziełom sztuki muzealnej nowy kontekst.
    Planując swoje kolejne ekspozycje, zawsze bierze pod uwagę specyfikę miejsca, w którym wystawia, a właściwie buduje swoje instalacje. Traktuje dzieła jako trofea, którym należy podarować nowy kontekst. Sztukę Sarkisa dobrze opisuje język poetycki. Ten rodzaj działalności artystycznej realizuje się za pośrednictwem ekspozycji pozbawionych bezpośredniego kontaktu z codziennością. Sarkis unika publicystycznych diagnoz, odmawia komentarzy na tematy, takie jak: życie artystyczne, polityka czy obyczaje, pozostaje jednak bacznym obserwatorem rzeczywistości. Dzięki użyciu nowoczesnych technik artystycznych (neony, kolaże) Sarkis ożywia dzieła, odnawiając przeszłość i aktualizując ich odbiór. Do tej pory artysta oswoił kilka przestrzeni nie tylko ekspozycyjnych, a także bibliotekę i audiotekę w Centre Pompidou w Paryżu. Ideą przewodnią wystawy Sarkisa w Cricotece jest spotkanie, które – jak wierzy artysta – ma moc ożywiania dziedzictwa artystycznego spoczywającego w magazynach i archiwach Cricoteki. Dlatego do własnej realizacji Sarkis włączył przedmioty stworzone do spektakli Teatru Cricot 2 – w jego dziele pojawią się zatem cytaty z twórczości Tadeusza Kantora, które zafunkcjonują w zmienionym otoczeniu i odegrają odmienną rolę. Zapraszanie to czynność powtarzająca się. Odbywa się w dwóch kierunkach: Sarkis zaproszony przez Cricotekę, sam zaprosił do wystawy jej założyciela i patrona, Tadeusza Kantora. Zapraszana jest sztuka ormiańskiego artysty żyjącego od lat w Paryżu, zapraszane jest całe dzieło Teatru Cricot 2. Wystawa "Zapraszanie" jest drugą wystawą artysty w Polsce (wcześniej: Tęcza Anioła, Zachęta 2017).
    Sarkis
    (ur. 1938 w Stambule) to ceniony na świecie artysta pochodzenia ormiańskiego, osiadły we Francji. Od lat 60. zeszłego wieku wystawiał z sukcesem we wszystkich ważnych miejscach sztuki współczesnej. Jego prace charakteryzuje poetycka atmosfera utrzymywana w ryzach przez postkonceptualny rygor formy.
    Wystawę można oglądać od 15 marca do 11 sierpnia 2019.

  • Dodano: 2019-03-11
    Plakat NOE

    Któż z nas nie słyszał o Arce Noego, o tragicznym, opisanym w księdze Rodzaju Potopie (Rdz, 6-8), o pełnych powagi zdaniach Jezusa na temat Noego: Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego" (Mt. 24, 37-39). Wielu z nas o tym słyszało, ale niestety wielu jest przekonanych, że jest to tak odległa, że prawie niedosięgła dla nas rzeczywistość. Czy oby na pewno? Czy możemy dzisiaj ustalić datę Potopu? jego przebieg, jego wielkość, jego zasięg? Czy są jakieś ślady istniejące po dziś dzień na naszej planecie po Potopie? Podobne pytanie nasuwają się w odniesieniu do samej Arki Noego. Czy opis biblijny Arki jest realistyczny? Czy bł. Katarzyna Emmerich ma rację opisując w swej księdze detale budowy tego gigantycznego drewnianego statku o wymiarach podobnych do Titanica. Czy rzeczywiście ten statek był niezatapialny, czy spełnił wyznaczoną mu przez Boga misję? i czy chociaż częściowo przetrwał on do naszych dni?
    Na te i na wiele podobnych pytań szuka dzisiaj odpowiedzi dość liczna grupa osób z różnych miejsc świata, zwłaszcza z rejonu góry Ararat, z sąsiadującej z nią Armenii czy wschodniej części Turcji. Także u nas w Polsce te pytania i odpowiedzi na nie mają wielki sens i wartość, jako że nasza religia i kultura chrześcijańska są zakorzenione w wielkiej kulturze Starego i Nowego Testamentu. Aby więc jeszcze bardziej zachęcić nas do rozważań na te tematy, ożywić naszą wyobraźnię, postanowiliśmy jako wspólnota parafialna parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Konstantynowie Łódzkim zaprosić do Polski wybitne osoby, które poświęciły wiele lat, wiele energii i środków, aby zgłębić zagadnienia związane z Noem i jego Arką. Spośród wielu wybitnych osób, które w ciągu ostatnich 15 lat uczyniły czy napisały wiele, chcemy Wam zaproponować spotkanie z pięcioma osobami z Turcji, Hong Kongu oraz USA. Oto one:

    Achmet Ertugrul, mieszkaniec Dogubayazit (małe miasteczko we wschodniej Turcji, u podnóża Ararat). To on ma największe osiągnięcia w kwestii poszukiwań Arki na górze Ararat. On też organizuje w rodzinnym mieście muzeum Arki.
    Yiu Fai (Panda) LEE i Yee Han (Clara) WEI z Hong Kong to członkowie ewangelizacyjnej grupy NAMI (Noah’s Ark Ministries International), którzy postanowili poprzez wiarę, wiedzę biblijną i wiedzę racjonalną szukać odpowiedzi na pytania dotyczące Noego i Arki. To właśnie członkowie tej grupy wraz z Achmedem Ertugrulem dokonali bardzo ciekawych odkryć na górze Ararat. Panda Lee z wykształcenia wojskowy, jest głównym organizatorem wypraw na Ararat, jest także zaangażowany w formację religijną nastolatków w Hong Kongu. Clara specjalizuje się w poznawaniu kultury rejonów pobliskich góry Ararat w kontekście Arki.
    Philip Williams i Reuben Dedmondt z USA to także wielcy pasjonaci wiedzy o historii starożytnej, a zwłaszcza o Noem. Philip Wiliams, inżynier z dziedziny infrastruktury i telekomunikacji, a także ekspert z dziedziny archeologii prehistorycznej, autor książki: Archeologiczne podstawy Potopu z czasów Noego.
    Reuben Dedmondt specjalizuje się w analizie Arki w kontekście historycznym, a także w oparciu o antyczne metody rzemiosła w drewnie.

    Spotkania z zaproszonymi Gośćmi są zaplanowane na 12-15 marca br. W ramach spotkania: projekcje multimedialne, krótkie wykłady, dyskusja.

    Poniżej szczegółowy plan spotkań w Polsce:

    12 marca (wtorek) g. 11.30, Warszawa, UKSW, ul. Dewajtis 5
    13 marca (środa) g. 17.00, Kraków-Łagiewniki, aula Jana Pawła II /przy Sanktuarium/
    14 marca (czwartek) g. 18.00, Łódź-Retkinia, parafia Najświętszej Eucharystii, ul. ks. J. Popiełuszki 9
    15 marca 17.30 parafia Nawiedzenia NMP Konstantynów Łódzki, Kościelna 9.
    Zaproszenia są darmowe i kierowane do wszystkich chętnych i zainteresowanych wspomnianą tematyką. Będzie oczywiście możliwość zadawania pytań, a także możliwość rozmów indywidualnych. Spotkanie będzie przebiegać w j. angielskim z tłumaczeniem na j. polski.

    Wszelkie dodatkowe pytania i sugestie dotyczące spotkania prosimy kierować na adres e mailowy: roman_pk@op.pl.
    Zapraszamy w imieniu organizatorów !

  • Dodano: 2019-03-05
    Viva Hayastan

    Szkoła samby Rosas de Ouro postanowiła oddać hołd Armenii na tegorocznym karnawale w São Paulo, organizując paradę pod tytułem "Viva Hayastan!". Na platformach korowodu pojawiły się dekoracje nawiązujące do kultury, religii, mitologii i ważnych wydarzeń w dziejach kraju, takich jak czasy panowania Tigranesa II czy powstanie alfabetu ormiańskiego. Cały pokaz można obejrzeć tutaj:
    https://youtube.com/watch?v=-LGlvWuXQnA

     

     

  • Dodano: 2019-03-05
    04.12.2013 LUBLIN

    Z wielkim smutkiem informujemy, że 7 lutego 2019 roku w Lublinie w wieku 95 lat zmarł Tadeusz Petrowicz
    Śp. Tadeusz Petrowicz - Ormianin urodzony w 1924r. w Worochcie, jak wielu ormiańskich chłopców, uczył się we Lwowie, jako wychowanek Bursy Torosiewicza. Został leśnikiem. Z wykształcenia i, przede wszystkim z zamiłowania podjął wymarzoną pracę, bo las był dla Niego domem, nie mniej ważnym niż pensjonat Ustronie w Worochcie, prowadzony przez Jego Babcię, Marię z Manugiewiczów Petrowiczową, a po drugim mężu - Mojzesowiczową. Znał okoliczne lasy, był wspaniałym narciarzem, w przekazie rodzinnym zachowała się opowieśc o Jego udziale w eksortowaniu polskich żołnierzy przez zieloną granicę. jego biografia obfituje w niezwykłe wydarzenia, które.....chyba traktował jako kolejne wyzwania losu, bo w każdej kolejnej sytuacji potrafił odnależć dobre strony i "przyjmował je na klatę" ze spokojem tarkując jako kolejne zadanie. Silny charakter, wysportowane ciało, umiłowanie przyrody, chęćpozostawienia po sobie konkretnego śladu , zaowocowały Jego aktywnym udziałem nie tylko w życiu zawodowym, ale i społecznym oraz twórczym: współpraca z Alamanachem Muszyny, "Płajem", Łowcą Polskim", członkostwo w Towarzystwie Karpacki, współzałożycielstwo Koła Łowieckiego "Jaworzyna", itd zainspirowały Go do napisania czterech ksiązek o charakterze wspomnieniowym, m.in. o Jego doświadczeniach łowieckich.
    "Od Czarnohory do Białowieży", "Od Czarnochory do Lublina", "Pies, strzelba i ja" oraz "Zaczęło się w Czarnohorze".
    Miał jeszcze jedną wielką pasję: pszczelarstwo! On gadał ze swoimi pszczółkami, potrafił je strofować za lenistwo, ale i dziękować za obfitość złocitego napełnienia plastrów. Rozstał się z pasieką dopiero wówczas, kiedy juz nie był w stanie prowadzić samochodu, którym dojeżdżał do Wandzina. Nie chciał nikogo obciążać swoimi problemami.
    Jego rodzinne relacje ie były łatwe, ale na miarę swojego talentu obcowania z ludźmi, udźwignął je najlepiej jak potrafił: raz z górki, raz pod górkę, ale był wysportowany, a hart ducha "pobrał" u początków swojej drogi życiowej od gór i lasów oraz wartkiego nurtu Czeremoszu, które były naturalnym środowiskiem jego dzieciństwa i lat młodzieńczych, na które nakładał się niemal.... mistyczny obraz Jego Praojczyzny Armenii, który nigdy nie kolidował z realiami; raczej je zupełniał i podbudowywał.
    My, Polscy Ormiani tak mamy: Dwie Ojczyzny, nigdy nie pozostające w sprzeczności Jedna z Drugą, bo obie mają godne miejsce w naszej świadomości: Najjaśniejsza Rzeczpospolita Polska i Wolna Republika Armenia!
    I tak trzymać!
    Tadeusz na zawsze zostanie w naszych sercach
    /Maria Mojzesowicz/

  • Dodano: 2019-03-04

    Starzy znajomi!
    We wtorek dotarło do mnie jak długo obracamy się kręgach Ormian Polskich, jak długo się znamy i ile miłych chwil spędziliśmy dzięki tej znajomości.
    Zaczęło się od spotkania ze społecznością ormiańską w naszym osiedlowym domu kultury NOK, na Natolinie! Od tego spotkania znajomość potoczyła się jak lawina. Były wyjazdy do Kut, nawet z naszymi wnukami, znaczący wyjazd do Lwowa na ponowny pochówek abp. Józefa Teodorowicza i mnóstwo spotkań w Warszawie z różnymi interesującymi osobami.
    Wnuki bardzo wyrosły, dzieci Marty i Maćka Bohosiewiczów również, a my w miarę czasu i możliwości widujemy się przy okazji interesujących spotkań.
    Tak było 26 lutego w sali gościnnego Mazowieckiego Instytutu Kultury! Sala zapełniona, wszyscy pilnie słuchali interesującego wykładu dr. Jerzego Szokalskiego, potem wierszy czytanych po ormiańsku i w wersji polskiej. Był i taniec wykonany przez młodziutką śliczną Ormiankę.
    Tomik Poezji Ormiańskiej z barwną okładką zawiera wiersze w dwu językach, te po ormiańsku prezentują się jak piękna grafika i stają się specyficznymi ilustracjami.
    Są to wiersze do zadumy, do przemyśleń i jak prawdziwa poezja przenoszą nas w inny świat. Poezja zostła przetłumaczona przez Bohdana Gębarskiego, zaś redakcję i korektę zawdzięczamy p. dr Jerzemu Szokalskiemu. Autorem obrazu naokłądce jest Artaszes Abrahamyan
    Anna Laddy Widajewicz

sponsorzy i partnerzy:
Materiały publikowane na stronie są własnością Fundacji Armenian Foundation
Kopiowanie bez zgody Fundacji jest zabronione.